Önder ERESKİCİ'nin Yarışmayla İlgili Duygu Ve Düşünceleri
KIVILCIM
Serin bir nisan günü. Kapı çalıyor. Postacı Arkadaş Dergisini getirmiş. Hemen dinlemeye başlıyorum Arkadaş’ı. Bir yarışma düzenlenecekmiş. Konu “ses”. “Ses mi” diyorum kendi kendime. Yani yaşamımızın her şeyi. Dünyayla kurduğumuz bağ. Bir kıvılcım beliriyor içimde. Şimdi o kıvılcımları yontup heykel yapma zamanı. Bu heykelden sözcükleri, kağıda yerleştirme zamanı. Yıllardan beri kulaklarımla okuduğum kitaplar yardım edecek bana. Kafka yardım edecek ve Sabahattin Ali. Yağmurlu bir mayıs günü. Telefon çalıyor. Sıcak ve sevgi dolu bir ses “birinci oldun” diyor. “Birinci oldun”. O an bir sevinç düşüyor kalbime. Aydınlanıyor yolum. Uzaklardan taa İzmir’den bir ses duyuyorum. “Devam et Önder. Başaracaksın.”
